كاش روياهايمان روزي حقيقت مي شدند،

تنگناي سينه ها دشت محبت مي شدند ،

سادگي مهر و وفا قانون انسان بودن است.

كاش قانون هايمان يكدم رعايت مي شدند ،

اشكهاي همدلي از روي مكر است و فريب،

كاش روزي چشمهامان با صداقت مي شدند .

گاهي از غم مي شود ويران دلم ، اي كاش

بين دلها غصه ها مردانه قسمت مي شدند.

يا ابا صالح المهدي عالم از آن توست ،غريبانه چرا مي گردي؟؟؟

سازنده ترین کلمه "گذشت" است...آن را تمرین کن. پر معنی ترین کلمه "ما" است...آن را به کار ببند. عمیق ترین کلمه "عشق" است...به آن ارج بنه. بی رحم ترین کلمه "تنفر" است...از بین ببرش. سرکش ترین کلمه "هوس" است...با آن بازی نکن. خود خواهانه ترین کلمه "من" است از آن حذر کن. ناپایدار ترین کلمه "خشم" است...ان را فرو ببر. بازدارنده ترین کلمه "ترس" است...با آن مقابله کن. با نشاط ترین کلمه "کار" است...به آن بپرداز. پوچ ترین کلمه "طمع" است...آن را بکش. قشنگ ترین کلمه "صبر" است...برای داشتنش دعا کن. روشن ترین کلمه "امید" است...به آن امیدوار باش. ضعیف ترین کلمه "حسرت" است...آن را نخور. توانا ترین کلمه "دانش" است...آن را فرا بگیر. محکم ترین کلمه "پشتکار" است...آن را داشته باش. سمی ترین کلمه "غرور" است...بشکنش.سست ترین کلمه "شانس" است...به آن امید نداشته باش. بی احساس ترین کلمه "بی تفاوتی" است...مراقب آن باش. دوستانه ترین کلمه "رفاقت" است...از آن سوء استفاده نکن. زیباترین کلمه "راستی" است...با آن رو راست باش. زشت ترین کلمه "دورویی" است...یک رنگ باش. ویرانگر ترین کلمه "تمسخر" است...دوست داری با تو چنین کنند؟ موقر ترین کلمه "احترام" است...برایش احترام قائل شو. آرام ترین کلمه "آرامش" است...به آن برس. عاقلانه ترین کلمه "احتیاط" است...حواست را جمع کن. دست و پا گیر ترین کلمه "محدودیت" است...اجازه نده مانع پیشرفتت شود. سخت ترین کلمه "غیر ممکن" است...وجود ندارد. مخرب ترین کلمه "شتابزدگی" است...مواظب پل های پشت سرت باش. تاریک ترین کلمه "نادانی" است...آن را با نور علم روشن کن. کشنده ترین کلمه "اظطراب" است...آن را نادیده بگیر.صبورترین کلمه "انتظار" است...منتظرش باش. بی ارزش ترین "انتقام" است...بگذار و بگذر...  

 خم ابروی کجت قبله محراب من است

تاب گیسوی تو خود راز تب و تاب من است

اهل دل را به نیایش اگر  آدابی هست

یاد دیار رخ و موی تو آداب من است

آنچه دیدم ز حریفان همه هوشیاری بود

در صف می زده بیداری من خواب من است

در یَم علم و عمل مدعیان غوطه ورند

مستی و بیهشی می زده گرداب من است

هر کس ازگنهش پوزش و بخشش طلبد

دوست در طاعت من غافر و تواب من است

حاش لله که جز این ره، ره دیگر گیرم

عشق روی تو سر شته بگل و آب من است

هر کس از غم و شادی است نصیبی او را

مایۀ عشرت من جام می ناب من است.

_________________________________